Arıcılıkta en çok ihmal edilen ekipman, kovanın altındaki birkaç parça ağaçtır. Oysa kovan sehpası; kovan tabanının çürümesini, karınca istilasını, kışın tabandan gelen nemi ve arıcının bel ağrısını aynı anda belirleyen tek yapıdır. Bu rehberde doğru yüksekliği, ölçüleri, malzeme seçimini ve arılık düzenini sırayla veriyoruz; sonunda kendi arılığınızda uygulayabileceğiniz net bir ölçü listesi kalacak.
Baştan bir uyarı: sehpa, kovanın ağırlığını taşıyan bir mobilya değil, bir temeldir. Bal dolu iki katlı bir Langstroth kovanı 80-100 kg’a yaklaşır. Bu yükü taşıyan dört ayağın her biri, yılın sekiz ayı boyunca toprak nemine, yağmura ve donmaya maruz kalır. Yani sehpa hesabı, “kaç santim yüksek olsun” sorusundan çok daha fazlasıdır.
Kovan sehpası neden gerekli?
Kovanı doğrudan toprağa koymak, ilk bakışta pratik görünür. Sorun, toprağın kovanla kurduğu üç temasla başlar: su, ısı ve canlılar. Sehpa bu üç teması keser ve karşılığında arıcıya dört somut kazanç verir.
- Taban çürümesini yavaşlatır: Ahşap kovan tabanı, toprakla sürekli temas hâlinde olduğunda kapiler yolla su emer. Çürüme her zaman tabandan başlar; taban gidince kovanın geri kalanı da elden çıkar.
- Zararlı trafiğini keser: Karınca, kırkayak ve toprak böcekleri kovaya ayaklardan tırmanır. Yüksek sehpa, ayaklara yapılan basit bir engelle (yağ kabağı, tuz halkası, tel kelepçe) birlikte bu yolu büyük ölçüde kapatır.
- Havalandırma ve nem dengesi sağlar: Kovan tabanının altında hava dolaşması, yoğuşan nemin ahşaba ve peteğe geçmesini engeller. Bu, kış kayıplarının en sık nedeni olan ıslak yuvanın önüne geçer.
- Çalışma ergonomisi: Kovan kapağı yaklaşık bel hizasında olduğunda çerçeve kaldırma, kontrol ve hasat sırasında bel ve omuz yükü belirgin şekilde azalır. Günde onlarca çerçeve kaldıran bir arıcı için bu, sezon sonunda hissedilen bir farktır.
Bir de dolaylı faydası var: sehpa, arılığı düzenli gösterir. Sıraları düzgün bir arılıkta muayene sırası, kayıt düzeni ve göç yüklemesi hızlanır. Kovan yerleşiminin diğer kuralları için kovan yeri seçimi ve arılık yeri seçimi rehberlerimiz bu yazının tamamlayıcısıdır.
Kovan sehpası kaç cm olmalı?
Kısa cevap: yerden 30-40 cm. Bu aralık, hem kovan tabanını sıçrayan yağmurdan ve toprak neminden korur hem de çerçeve kaldırırken bel hizasına yakın bir çalışma yüksekliği verir. Ancak tek bir sayı her araziye uymaz; yükseklik araziye, yağış rejimine ve kış koşullarına göre ayarlanır.
| Arazi / koşul | Önerilen yükseklik | Gerekçe |
|---|---|---|
| Düz çim veya toprak zemin | 30-35 cm | Nem ve sıçrama koruması yeterli, çalışma yüksekliği rahat |
| Eğimli veya taşlı arazi | 40-45 cm | Eğimde ayak boyu farkı büyür; kısa ayakta kovan öne yatar |
| Kar biriken bölge (Doğu Anadolu, yüksek rakım) | 45-50 cm | Kar basıncı ve erime suyu tabandan uzak tutulur |
| Beton, betonarme veya seramik zemin | 20-25 cm | Kapiler su yok; havalandırma için kısa ayak yeterli |
| Palet üzeri kurulum | Palet + 5-10 cm ayak | Palet zemini taşır, kovan ayağı palete sabitlenir |
| Sulak arazi, dere yatağı yakını | 50 cm ve üzeri | Yeraltı su seviyesi yüksek; taşkın riski ayrıca değerlendirilmeli |
Yüksekliğin üst sınırını arıcının boyu belirler. Sehpa yükseldikçe kovan kapağı göğüs hizasının üzerine çıkar ve ballık kaldırmak zorlaşır; 20 kg’lık bir ballı katı göğüs üstü seviyeden indirmek, bel için en riskli harekettir. Bu yüzden 45 cm üzerine çıkarken kovanı iki kişi veya bir kaldırma düzeneğiyle çalıştırmayı planlayın.

Ölçüler: tekli, ikili ve üçlü sehpa
Ölçü hesabı kovan tipiyle başlar. Türkiye’de yaygın olan standart Langstroth gövdesinin dış ölçüsü yaklaşık 50 x 50 cm’dir. Sehpa, kovan tabanından her yönden 5 cm taşmalıdır: bu pay hem kovanın oturma yüzeyini garanti eder hem de üst kapağa damlayan suyun kovan gövdesine değil, doğrudan toprağa düşmesini sağlar.
| Sehpa tipi | Üst çerçeve ölçüsü | Ayak sayısı | Kim için uygun |
|---|---|---|---|
| Tekli | 60 x 55 cm | 4 | Hobi arıcılığı, az kovanlı arılık, eğimli arazi |
| İkili | 115 x 55 cm | 6 | 8-20 kovanlı işletme; sıra düzeni ve sayım kolaylığı |
| Üçlü | 170 x 55 cm | 6-8 | Sabit arılık, düz zemin, göç yükü olmayan kovanlar |
| Dörtlü / blok | 230 x 55 cm | 8 | Yalnızca düz beton zemin; taşınabilirlik yok |
Taşıyıcı hesabı basit tutulabilir: bal dolu iki katlı bir kovanı 100 kg kabul edin. Tekli sehpa için ayak başına 25 kg, ikili sehpa için 33-34 kg yük düşer. Emniyet payıyla çalışmak için kesitleri iki katına göre seçin: 5 x 10 cm ahşap kiriş ve 4 x 4 cm’den küçük olmayan ayak, bu yük için yeterlidir. Profil kullanacaksanız 40 x 40 x 2 mm kutu profil, aynı işi daha ince bir kesitle görür.
Malzeme seçimi: ahşap mı, profil mi, beton mu?
Malzeme kararı, arılığın sabit mi göçer mi olduğuna ve zemine bağlıdır. Aşağıdaki tablo, pratikte en sık kullanılan dört seçeneği karşılaştırıyor.
| Malzeme | Beklenen ömür | Güçlü yönü | Zayıf yönü |
|---|---|---|---|
| İğne yapraklı ahşap (çam, ladin) | 5-8 yıl (emprenyesiz) | Ucuz, kolay işlenir, ısıyı iletmez | Toprakla temas eden ayakta hızlı çürür |
| Basınçlı emprenye ahşap | 10-15 yıl | Uzun ömür, ahşabın işlenme kolaylığı | Kesilen yüzeylerin yeniden korunması gerekir |
| Galvaniz kutu profil | 15-20 yıl | Çürümez, hafif, sökülüp taşınabilir | Isı iletir, yazın kovan tabanını ısıtır; maliyet yüksek |
| Beton blok / hazır beton ayak | 20 yıl ve üzeri | Hareket etmez, karınca tırmanışını zorlaştırır | Ağır, sabit; göçer arıcılığa uygun değil |
| Palet | 3-5 yıl | En düşük maliyet, hızlı kurulum | Isıl işlem görmemişse çabuk dağılır; yükseklik düşük kalır |
Ahşap seçerken budak yoğunluğuna ve kuruma derecesine bakın; yeşil kereste kurudukça çeker ve kirişler birbirine göre kayar. Profilde ise kesim uçlarının galvaniz sprey ile kapatılması, pasın ilk başladığı noktayı geciktirir. Her iki malzemede de ortak kural şudur: toprağa giren kısım, üstteki kısımdan daha iyi korunmalıdır.
Kovan gövdesinin kendisi de sehpa kararıyla ilişkilidir; ahşap kovan ölçüleri ve birleşim detayları için ahşap kovan yapımı ve Langstroth ölçüleri yazımıza, farklı gövde tiplerini karşılaştırmak için kovan tipleri rehberimize bakabilirsiniz.
Yapım adımları: yedi adımda sağlam sehpa
- Yeri ve kotu belirleyin. Arılığın en yüksek ve drene olan noktasını seçin. Su biriken çukurlara sehpa kurmak, yüksekliği artırsanız bile sorunu çözmez.
- Ayakları hazırlayın. Ayak boyunu tek tek ölçün; eğimli arazide boy farkı 5 cm’yi geçebilir. Toprağa girecek 15-20 cm’lik kısmı emprenye edin veya beton pabuç üzerine oturtun.
- İki ana kirişi yerleştirin. Kovanın oturacağı iki paralel kiriş arası 35-40 cm olmalı; kovan tabanı bu iki kirişe tam oturmalı, ortada boşluk kalmamalı.
- Ara kiriş ve çapraz bağlantı ekleyin. Uzun sehpalarda orta ayak ve X çapraz, salınımı keser. Çapraz bağlantı, sehpanın yıllar içinde “kaymasını” engelleyen en ucuz önlemdir.
- Teraziye alın ve öne eğim verin. Üst yüzey, uçuş deliği yönüne doğru 2-3 derece eğimli olmalı. Bu eğim, kovan içine giren suyun ve yoğuşmanın dışarı akmasını sağlar.
- Üst yüzeyi kaplayın. Kirişlerin üzerine galvaniz tel veya aralıklı çıta kullanın. Düz sac veya branda, kovan tabanı ile sehpa arasında nem hapseder; bu yaygın hatadan kaçının.
- Koruyucu kat uygulayın. Su bazlı ahşap koruyucu ile iki kat geçin; kovanla temas eden yüzeylerde kuruma süresini tam bekleyin. Boya kokusu kovana sinerse arılar birkaç gün tedirgin çalışır.
Sehpayı kurduktan sonra üzerine boş bir kovan koyup yük testi yapın: kovanı ön-arka ve sağ-sol yönünde sallayın. Salınım varsa çapraz bağlantı eksik demektir. Tam dolu bir ballıkla bu testi tekrarlamak zorunda kalmamak için işi baştan doğru yapın.
Arılık düzeni: sehpa yerleşiminin üç ölçüsü
Sehpalar tek tek doğru olsa bile yanlış dizilirse arılıkta iki sorun çıkar: uçuş hatlarının kesişmesi ve muayene sırasında çalışma alanının daralması. Aşağıdaki üç ölçü, arılığın hem arı hem arıcı için çalışabilir olmasını sağlar.
- Kovan arası 50-100 cm: Muayene sırasında çerçeve açacak kadar boşluk bırakır; kovanlar birbirinin gölgesine girmez.
- Sıra arası 3-4 m: El arabası, romork ve göç yüklemesi için gereken mesafe budur. 2 m’nin altındaki sıra aralığı, hasat döneminde taşımayı işkenceye çevirir.
- Grup arası 5 m ve üzeri: 8-10 kovanlık gruplar arasında bırakılan boşluk, yağmacılık riskini ve hastalık geçişini azaltır; ayrıca arıların yön bulma hatalarını düşürür.
Yön seçimi de sehpa kararının parçası. Uçuş deliği sabah güneşi alacak yöne (güneydoğu) bakmalı, hâkim rüzgâr kovanın arkasına gelmelidir. Kovanın önünde 2-3 metrelik bir uçuş koridoru bırakmak, arıların ilk kalkışta duvara, çite veya ağaca çarpmasını önler. Rüzgâr ve güneş açısı ayrıntıları kovan yönü yazımızda; arılık çevresindeki canlı engeller karınca istilası ve ayı zararı rehberlerinde anlatılıyor.
Kışa girerken sehpa kontrolü
Sehpa bakımı için en doğru zaman, kovanlar kış salkımına girmeden önceki birkaç haftadır. Kasım ayında yapılan on dakikalık kontrol, mart ayında devrilmiş bir kovanı kurtarmaktan çok daha ucuzdur.
| Kontrol | Arıza belirtisi | Müdahale |
|---|---|---|
| Ayak dipleri | Yumuşama, renk koyulaşması, mantar kokusu | Ayak değişimi veya beton pabuç takviyesi |
| Terazi | Kovan bir yana yatmış, su üst yüzeyde birikiyor | Ayak altına pas paslık takoz, eğim düzeltmesi |
| Öne eğim | Kovan tabanında su izi, taban tahtası şişmiş | Ön kirişi 1-1,5 cm yükseltip eğimi geri kazanın |
| Çapraz bağlantı | Kovan sallanınca sehpa salınıyor | Vida yenileme, çapraz takviye |
| Karınca yolu | Ayakta karınca hattı, kovan içinde toz birikimi | Ayak çevresine engel, çevre temizliği |
| Kar yükü | Sehpa üstünde biriken kar, kiriş esnemesi | Üst temizliği, uzun sehpalarda orta ayak |
| Bağlantı elemanları | Paslı vida, gevşemiş somun | Galvaniz vida ile değişim |
Kış hazırlığının bütününü planlamak için arı kışlatma ve kasımda kış hazırlığı rehberlerini, sehpa üstüne yalıtım eklemeyi düşünüyorsanız kovan izolasyonu yazımızı okuyun. Yalıtım ile havalandırma birbirinin rakibi değildir; ikisi birlikte kurulmadığında nem içeride kalır.
En sık yapılan altı hata
- Sehpayı çok alçak kurmak. 15-20 cm yükseklik, sehpa var sayılır ama nem ve zararlı koruması sağlamaz.
- Yalnızca iki kirişle yetinmek. Yükü taşır ama yan yüklere karşı koymaz; rüzgârda sehpa makas gibi açılır.
- Eğimi ters vermek. Su, uçuş deliğinden içeri akar. Eğim her zaman uçuş deliği yönünde olmalıdır.
- Emprenyesiz ayağı toprağa gömmek. En pahalı hata budur; iki yıl içinde ayaklar yeniden yapılır.
- Üst yüzeye sac veya branda kaplamak. Kovan tabanı ile sehpa arasında nem hapseder, taban çürümesini hızlandırır.
- Uçuş hatlarını kapatacak dizilim. Kovan önlerinin birbirine bakması, tarlacıların yön bulmasını zorlaştırır ve yağmacılığı artırır.
Sık sorulan sorular
Kovan sehpası kaç cm olmalı?
Genel kural yerden 30-40 cm’dir. Kar biriken bölgelerde 45-50 cm, beton zeminlerde 20-25 cm yeterlidir. Üst sınırı arıcının boyu ve ballık kaldırma güvenliği belirler.
Kovan sehpası ahşap mı, profil mi olmalı?
Sabit arılıkta basınçlı emprenye ahşap en dengeli seçenektir: ısıyı iletmez, işlenmesi kolaydır ve 10-15 yıl dayanır. Göçer arıcılıkta sökülüp taşınabilen galvaniz kutu profil daha pratiktir, ancak yazın ısınan metal kovan tabanına ısı geçirir.
Sehpanın öne eğimi neden gerekli?
Kovan içine giren yağmur ve yoğuşan suyun dışarı akması için üst yüzey uçuş deliği yönünde 2-3 derece eğimli olmalıdır. Eğim ters verilirse su tabanda birikir, ahşap şişer ve kışın nem sorunu büyür.
Kaç kovanlık sehpa yapmalıyım?
Hobi arıcılığında tekli, 8-20 kovanlı işletmelerde ikili sehpa en verimlisidir. Üçlü ve dörtlü sehpalar yalnızca düz ve sabit arılıklarda, taşıma ihtiyacı yoksa mantıklıdır; uzun sehpalarda orta ayak ve daha kalın kiriş şarttır.
Sehpa üstüne sac veya branda koymak doğru mu?
Hayır. Düz sac veya branda, kovan tabanı ile sehpa arasında nem hapseder ve taban çürümesini hızlandırır. Bunun yerine galvaniz tel veya aralıklı çıta kullanın; hava dolaşımı kesintisiz kalsın.
Kışın sehpa kontrolü nasıl yapılır?
Kovan açılmadan, dışarıdan yapılır: ayak diplerinde yumuşama, kovanın yatıp yatmadığı, ayaklarda karınca hattı ve üstte kar birikmesi kontrol edilir. Bu dört bakış, kış ortasında devrilen bir kovanı önlemek için yeterlidir.
Özet: doğru sehpa, doğru arılık
Kovan sehpası, maliyeti düşük ama etkisi bütün sezona yayılan bir yatırımdır. Üç sayıyı aklınızda tutun: yerden 30-40 cm yükseklik, kovan tabanından 5 cm taşma payı ve uçuş deliğine doğru 2-3 derece eğim. Malzemede emprenye ahşap veya galvaniz profil; düzeninde kovan arası 50-100 cm, sıra arası 3-4 m. Bu ölçülerle kurulan bir arılıkta hem kovan daha uzun yaşar hem de muayene, hasat ve göç yüklemesi daha az yorar.
Ekipman listesinin tamamını gözden geçirmek için arıcı araçları listesi, arılıkta kişisel koruyucu donanım için eldiven, maske ve bot seçimi, kovan bakımının mevsimsel sırası için koloni bakım takvimi yazılarımız devam niteliğindedir. Konuyla ilgili tüm rehberler bilgi kütüphanesi sayfasında toplanıyor.
Bu içerik anaarici.com editör ekibi tarafından, arıcılık uygulamaları ve yayınlanmış teknik kaynaklar temel alınarak hazırlanmıştır. Sehpa ölçülerini kendi kovan tipinize ve arazi koşullarınıza göre uyarlayın.
İlgili okuma: terazinin oturacağı düz zemin — Sehpa kurulumunda terazinin oturacağı düz zemin de önemlidir; ölçüm hatasını azaltan kurulum ayrıntıları kovan terazisi rehberinde.
Sağlam sehpa devrilmeyi azaltır, fakat kovanı hızlı taşınmaktan alıkoyan asıl unsur kayış ve kilittir. Görünürlükten GPS izleyiciye kadar katmanlı önlemler arılık güvenliği yazısında sıralanıyor.
Sehpa yüksekliği 30-40 cm olduğunda kemirgen tırmanışı da zorlaşır; girişlik ölçüsüyle birlikte fare zararı rehberinde anlatıldı.

