UZUN ÖMÜRLÜ KIŞ ARILARININ OLUŞTURULMASI
🎬 AnaArıcı yapay zekâ seslendirmeli video
— Uzun ömürlü kış kadrosunun oluşturulmasında en önemli etken, son nektar akımında yeterli yavru sahasının korunması, kuluçkanın nektar veya polen ile bloke olmasının engellenmesidir. Zira, YAVRU SAHASININ sağlanamadığı bir kolonide, Ana arının genç-verimli olması, bakıcı arıların mevcudunun yüksekliği, sahada polen ve nektar kaynaklarının yeterliliğinin HİÇBİR ÖNEMİ KALMAZ.
— Son bal hasadı yapılmaya başlandığında, balı alınan kolonilere aynı günün akşamı koloni gücüne göre sıvı besin verilmeli, stres oluşması engellenmelidir.
— Etki süresi uzun etken maddeli olan ilaçlar ile VARROA mücadelesine hiç vakit kaybetmeden hemen başlanmalıdır.
— 3. Sezonunda olan ana arılar iyi takip edilmeli ve yumurtayı erken keseceği anlaşılan ana arıların, genç ana arılar ile değiştirilmesi sağlanmalıdır. Zira, yaşlı ana arılar yumurtlamayı daha erken, genç ana arılar daha geç keserler . Yumurtlamanın erken kesilmesi demek, Kış arılarının gereken miktarda üretilememesi demektir.
— İşçi arıların, ana arının yumurtlamasını teşvik etmelerini sağlayacak katı yiyeceklerin, kovan içerisinde mevcudiyetinin sürekliliği sağlanmalıdır. Bu dönemde kullanılacak yemleme ürünlerinde, katkı maddelerinin kullanılmamasında yarar vardır.
Zira, kolonilerin KIŞ ARILARI'nı yetiştirmelerinde belirleyici etkenlerden en önemlisinin, sahadan gelen polen çeşitliğinin ve nektar miktarının azalması sonucu biyolojik takvimlerini belirlediklerini ve farklı bir KAST (toplumsal grup) olan ve yaşam süreleri 180 gün ile 304 gün arası olan kış arılarını yetiştirmeye başladıklarını biliyoruz.
Bu arılar, arı kolonisini ilkbahara taşıyacak olan ve yeni sezonun popülasyonunu oluşturacak genç arılara bakıcılık yapacak olan, vücutlarında YAĞ ve VİTOLLEGENİN miktarının fazla olduğu arılardır. Katı yiyecek kullanmaktaki amaç, petek hücrelerinin sıvı gıda ile bloke olmasının engellenmesi ve bu hücrelerdeki bal veya şurupların yavru yiyeceği olarak kullanılarak, petek hücrelerinin boşaltılması ile yeterli yavrulama sahasının yaratılmasıdır.
— Kış arılarının üretilmesi, bölgelere göre değişkenlik gösterir. Öncelikle burada paylaştığım tarihlerin, bölgelere göre değişkenlik göstereceği peşinen kabul edilmeli ve dikkate alınmalıdır. Benim bulunduğum bölgede, Ağustos ayının sonlarında başlar ve ilk kırağının düşeceği zamana kadar devam eder. Bu, bazı seneler Eylül ayı sonu, bazı seneler Ekim ayı sonunu bulur. İlk kırağı ile birlikte, ana arıların yumurtlamayı bıraktıkları bilgisi yaygındır ( Kırağı düşmesini takip eden 21. günün sonunda oksalik asit süblimleştirme yapılarak, kovandaki varroa varlığı en aza düşürülür.)
— Sahanın iklim durumuna göre, doğacak yavru miktarı oldukça yeterli olduğu görüldükten sonra; kısa sürede, yüksek miktarlarda sıvı yem ( şeker yüzdesi yüksek invert şuruplar tercih edilmelidir) ile yavru sahası daraltılmalıdır. Hatta bütün kuluçka, bloke edilirse daha uygundur. Yeni kuluçka alanlarının oluşturulması engellenmelidir. Doğacak genç arıların, yavru besleyerek vücutlarındaki vitollegenin, yağ ve protein stoklarını azaltmalarına /tüketmelerine ve bu nedenle yaşlanmalarına engel olunmalıdır.
— Sonbahar ve Kış mevsimlerinde, sarıca arı ve yağmayı önlemek amaçlı olarak yapılan kovan girişlerindeki daraltmalar, kovan içerisine temiz oksijen taşıyan havanın girişine engel olacak şekilde değil, sinek teli benzeri malzemeler ile yapılmalıdır. Oksijenin yeterli miktarda olmadığı ortamlarda, enerji üretimi için karbonhidrat ve yağ tüketimlerinden yeterli enerjiyi üretemezler. Bu olumsuz durum, kış salkımı ısısını yeterince sağlayamama, yiyecek stoklarındaki petek sırını açamamaya sebep olur ve bunun sonucunda koloni ölümleri oluşabilir.
Kaynak: Pendore Blogu — çeviri/derleme. Hakan Bozkurt