ARICILIKTA ISLAHIN TEMELLERİ
🎬 AnaArıcı yapay zekâ seslendirmeli video
Arıcılıkta ıslah çalışmaları, arıların üreme ve üretkenlik niteliklerini iyileştirmeyi, mevcut ve nesli tükenmekte olan ırkların gen havuzunu korumayı amaçlayan bir dizi zooteknik ve organize – ekonomik önlemi içerir.
Islah, bu sürecin ayrılmaz bir parçası olarak, kalıtımdan kaynaklanan verimliliklerin ile diğer faydalı özelliklerin ve kaliteli arı kolonilerinin seçimiyle ilişkilidir. Arılıktaki seçimin, arı ailesindeki arıların biyolojik özellikleri üzerindeki etkinliği, her yeni neslin bir öncekine göre kalıtsal iyileşme derecesi ile belirlenir.
Kalıtım, ebeveynlerin karakterlerini ve gelişim özelliklerini, bir sonraki nesle aktarma yeteneğidir.
Değişkenlik ise, canlı organizmaların yeni karakterler ve özellikler edinme yeteneğidir. Kalıtım nedeniyle, nesiller boyunca her canlı organizma türü karakteristik özelliklerini korur.
Yeni niteliklerin ortaya çıkmasına neden olan canlı organizmaların değişkenliği, bu yeni özellikleri kalıcı yapan kalıtımla birleştirildiği ıslah çalışmalarında yaygın olarak kullanılmaktadır.
Islah, canlı hayvanların ırklarını yaratma ve iyileştirme yöntemleri bilimidir, Kalıtsal özellikleri doğru yönde değiştirmek için bu karakterleri etkilemenin yollarını geliştirir.
Bal arıları, seçimi zorlaştıran çok önemli biyolojik farklılıklara sahiptir. Arı ailesinde, erkek ve dişiye ek olarak koloninin büyük kısmını oluşturan işçi arılar da vardır. Kovandaki sayısız çalışmanın önemli bir kısmını varlıklarını korumak ve belirli ürünler (bal, balmumu vb.) üretmek için yaparlar, ancak yumurta işçi arılar tarafından üretilmez (bazı ender durumlar hariç).
Tüm kalıtsal bilgiler yetişkin erkek arılarda ve ana arılarda yoğunlaşmıştır. Bu nedenle kolonilerin, işçi arıların üretkenliği ile değerlendirilmesi gerekir ve ıslah, doğrudan üretime dahil olmayan bireylerden (işçi arılardan) kaynaklanmaktadır. Ana arı, işçi arılar ve erkek arılardan oluşan arı ailesi, koloni içinde olduğu sürece bireysel özellikleri bakımından emsallerinden ayrılan biyolojik olarak karmaşık bir sistemdir. Her ailenin kendi genotipi vardır, bu nedenle aynı ana-babadan gelen kızlar tam olarak aynı değildir, hem yavrular hem de ebeveynler arasında her zaman farklılıklar vardır. 1.5-2 ayda bir koloninin her değişiminden sonra, (yaz aylarında) yeni koloninin genotipine uygun olarak kolonideki tüm arılar da değişir.
Normal bir kolonide, sadece bir ana arı döllenmiş yumurta bırakır. Vücudunda döllenmemiş yani genetik olarak homojen yumurtalar oluşur, ancak onun sperm kesesindeki farklı erkek arıların spermleri ile döllenebilirler. Bu nedenle, ana arı genetik olarak heterojen yavrular verir. Ana arının, erkek arılarla çiftleşme sürecini kontrol etmezseniz, baba hattındaki arıların kökenini belirlemek neredeyse imkansızdır.
Arıcılıkta (komşu arılıklardan yeterli düzeyde izolasyon ile) sadece ana hattını başarılı bir şekilde seçmek mümkündür, çünkü erkek arıların haploid kökeni nedeniyle erkek arıların hattında çok benzer bir seçim yapılacaktır, sadece etkisi 1-2 yıl sonra oluşacaktır.
Arıcılıkta seçim çalışmasının ana görevi, verimlerini artırmak için çok çeşitli fırsatlara sahip yüksek kaliteli arı kolonileri elde etmektir. Bu nedenle, yüksek verimli, hızlı kadrolaşan, uysal, hastalıklara karşı dayanıklı, kışı iyi tolere edebilen, arılar için ulaşılması zor nektarlar da dahil olmak üzere, değişen atmosferik koşullar altında, nektar ve polen toplamak için daha fazla bitkiyi ziyaret edenler kullanılmalıdır.
Islah çalışmasının başarısı, büyük ölçüde kaynak damızlık tarafından belirlenir.
Seçimin ilk aşamasında, birlikte çalışmayı planladığınız arıların ırkından emin olmanız gerekir. Saf ırk, aynı ırkın ebeveynlerinin soyundan gelen, kovan kontrol kartındaki kayıtlara göre seçilen arı kolonilerini içerir. Saf ırk koloniler, kontroller sırasında belirli bir ırkın temel özellikleri ile doğrulanmalıdır.
Kontrollerde, arıların davranışlarını, vücutlarının rengini, balın stok şeklini ve belirli bir ırka uygunluğunu karakterize eden diğer işaretleri tespit etmelisiniz. Dış özellikler, ırk verileri ve davranışları, ırk için tipiklikleri hakkında nesnel bir sonuca varılabilir. Ancak arıların dış özelliklerini incelemek, yalnızca ırklarını açıkça karakterize ettikleri için değil, aynı zamanda akraba oldukları, yani ailelerin üretken nitelikleriyle yakından ilişkili oldukları için de uygundur. Yani şunu demek istiyorum, verimli kolonilerin olduğu bir arılıkta akrabalık bağının olması (yakın akrabalık değil) ıslah programınızda daha stabil ve daha kararlı sonuçlar almanıza yardım edecektir.
Arılarda şu özellikler belirlenir: vücut ağırlığı ve rengi, ön kanat uzunluğu ve genişliği, dil uzunluğu, üçüncü tergit uzunluğu ve genişliği, üçüncü sternit uzunluğu ve genişliği, kübital ve tarsal indeksler, diskoidal kayma açısı, mum aynası arka çeyrek şekli.
NOT: Bal arılarında dış özelliklerin incelenmesi ve analizi konusunda daha önce yayınladığım "Karniyol arılarının Lisanlanması" konusuna bir göz atmanızı tavsiye ederim. İlgili konu için tıklayınız
Arıcılıkta seçim ve ıslah çalışmaları yapılırken iki ana yöntem kullanılır:
Saf ırk ıslahı (bir ırkın ana arı ve erkek arısı, safkan yavru) ve melezleme ile ıslah (farklı ırkların ana arı ve erkek arısı, yavrular melez)
Geleneksel olarak, seçim süreci aşağıdakilerle başlar. Çalışmanın amacı, seçim başarısını karakterize eder. Islah çalışması, sadece safkan damızlık üzerinde mümkündür, bu özellikler melezleme yapılırken önemlidir. Sonuçta, ebeveyn kolonilerin gerekli özelliklerinin kalıtım düzeyini bilinerek, birleşik (özellikleri üzerinde toplamış) yavruların ekonomik değeri hesaplanır.
Ana seçim biçimi olarak, aşağıdakiler de dahil olmak üzere toplu seçim kullanılır:
– Ekonomik ve faydalı özellikler için seçilen kolonilerde uzun vadeli çalışma;
– Seçim hedeflerini (verimlilik, kışa dayanıklılık, yumuşaklık, vb.) karşılayan kolonilerde damızlık ana arı ve erkek arıların üretimi;
– Ekonomik ve faydalı göstergeleri düşük olan arı kolonilerinin ayıklanması ve bunların yerine iyi olanlardan ve damızlık kolonilerden ana arıların yerleştirilmesi.
En kaliteli aileleri belirlemek için her bir arı kolonisi, üretkenlik, kışa dayanıklılık vb. açısından ilkbahar ve sonbaharda yıllık olarak değerlendirilir. Bunu yapmak için tüm arı kolonileri 3 gruba ayrılır.
İlk grup (gelecek vaat eden), ortalama verime kıyasla yüzde 20 veya daha fazla bal toplamış, yüksek verimli, kışa dayanıklı kolonilerden oluşmalıdır. Bu grubun kolonilerinden, daha fazla üretmek için ana arılar ve erkek arılar alınır.
İkinci grup (damızlık), her biri ortalama bal veriminin %80 ile %120 üstüne çıkmış kolonileri içerir. Bu aileler sadece damızlık için kullanılmaktadır.
Üçüncü grup (verimsiz), ortalama bal hasadı ile karşılaştırıldığında, balın en fazla %80'ini toplayabilen düşük verimli kolonileri içerir. Bu tür koloniler, 2-3 tanesi bir araya getirilerek veya ana arısı yüksek verimli kolonilerden elde edilen genç analarla değiştirilerek yok edilir.
İlk gruptan çoğaltılmış ana arı-kızları olan koloniler, gelecek yıl ebeveynlerinden daha kötü olmayan verim ve karakterlere sahipse, bu tür koloniler, damızlık kadroya dahil edilir.
Toplu seçimin avantajı basit olmasıdır, bu nedenle bu seçim her arılıkta kullanılabilir. Bununla birlikte, toplu seçim durumunda, 3-4 yıl içinde, kolonilerin kalite göstergelerinde keskin bir şekilde bozulma yaşanabilir. Bunun bir sebebi, yakın akrabalı çiftleşmedir (aile içi üreme). Kuluçka çerçevesi üzerinde, diploid erkek arı larvalarının işçi arılar tarafından yendiği ve yerine ana arının tekrar yumurta bıraktığı görünümünün bir sonucu olan delikli bir kuluçka vardır. Bu, özellikle izole edilmiş arı kolonileri için geçerlidir. Bu sıkıntıyı önlemek için 2-3 yılda bir, damızlık ana arılar değiştirilir ve onlardan yavru veya erkek ana arılar alınır. Ayrıca Ruttner'in kitabının tercümesinde bu olayın önlenmesi hakkındaki bölüme da bakabilirsiniz. İlgili konu için Tıklayınız
Arıların tek seferlik ırk ıslahı da, hızlı sonuçlar verir. Sistem, bir yıl içinde, arılıktaki tüm ana arıları dışarıdan elde edilen damızlıklar ile değiştirmektir.
Arıcılıkta seçim çalışmaları yapılırken, ana arıların yavrular için incelenmesi ile bireysel seçim yöntemi sıklıkla kullanılır. Damızlık, kendi özelliklerini sürekli olarak yavrulara aktaran, oldukça verimli bir saf ırk arı kolonisidir. Bireysel seçim uygulanırken çözülmesi gereken ilk görev, ırkın tipik özelliklerine sahip, ekonomik açıdan faydalı özellikleri kayıtlı 2-4 adet damızlık koloniyi seçmektir. Her birinden 30-50 ana arı üretilir. Bu genç ana arılar, test edilen tüm ana arılar için ortak erkek arı koruma kuşağına sahip izole bir bölgede çiftleştirilir. Çiftleşen analar, daha sonra kolonilere verilirler (bal, kuluçka ve güç açısından). Koloni grupları, gelişim ve üretkenlikleri dikkatle izlenirken, eşit derecede uygun koşullar yaratılır.
Damızlık kızlarının 2. sezon kullanım yılının sonunda, kışa dayanıklılık gelişimleri ve ortalama verimlilikleri hakkında veriler toplanır. Elde edilen göstergelerin karşılaştırılma sonuçlarına göre, en yüksek değere sahip arı kolonileri ayırt edilir. Bu kolonilerden en iyileri seçilir ve onlardan damızlıkların torunları olan bakire analar üretilir. Daha sonra damızlık – kızlarında olduğu gibi test edilirler. İki neslin test sonuçlarına göre, niteliklerini sürekli olarak yavrulara aktaran ana arılar belirlenir. Bu tür ana arılar, soyların ataları haline gelirler ve onların kızları ve torunları, diğer arılıklara satılmak üzere damızlık materyali olurlar (daha sonraki seçim, özellikle de soylar arası geçiş ve ırk içi hatların yaratılması için). Seçim süreci (en iyinin seçilmesi ve çoğaltılması) durmamalıdır.
Böylece, bu grubun atası hat olarak kabul edilebilir – değerli niteliklerini yavrulara aktarır. Daha sonra kızların veya erkek arıların üretimi için kullanılır. Daha büyük bir tahminleme için, ana arıların kızları iki yıl boyunca niteliksel olarak değerlendirilir. (iki nesil)
Bu süre zarfında, hat kurucu ana arı yaşlanabilir ve hatta ölebilir, bu nedenle yavruları (ana arılar ve erkek arılar) çiftleşme için izole bir bölgeye alınır veya suni olarak tohumlanır. Islah için bu ana arılardan, en iyi kolonilerin erkekleriyle tohumlanan 10-15 ana arı kızı alınır. İzole bir noktanın olmaması nedeniyle kontrollü çiftleştirme yapmak imkansızsa, ıslah için ilk neslin kızları olan en iyi koloniler kullanılır.
Başka bir ıslah yöntemiyle (melezleme, heterozis-melez azmanlığı elde etme ) birinci nesil melezlerin özellikleri, ebeveynlerinin en iyilerinin canlılığını, doğurganlığını ve diğer özelliklerini aşacaktır. Heterozis'in(melez azmanlığı) seçimdeki etkisi, her iki ebeveynde bulunan ve yerel yavrularda birleştirilen genlerin ilave etkisinden dolayı rastgele bir olgudur. Birinci nesilde verimlilik, uysallık, yaşama gücü, hastalığa direnç vb. gibi arzu edilen özelliklerde bir artış olabilir. Heterozis gerçekleşen ana arılı kolonilerde, kışın çok daha az kayıp vardır, peteklere hakim olma veya ilaveleri depolama konusunda daha başarılıdırlar ve genellikle yüzde 20-30 veya daha fazla bir verim artışı sağlarlar.
Melez elde etmenin en kolay yolu, iki arı ırkını seçmektir. Heterozis'in etkisinin her zaman aynı olmadığı akılda tutulmalıdır, bu nedenle her durumda özel kombinasyon yeteneği ayrı ayrı çalışılmalıdır. Fakat! melezlerin yüksek verimliliği sadece ilk nesilde görülür. İkinci ve sonraki nesillerin melezleri rağbet görmez, çünkü üçüncü nesilde ortalama verimlilik orijinal ırklara göre daha düşük olur. Yani, sonraki nesillerde, kolonilerin ve üretimin kalitesinde önemli bir azalmaya yol açar (arıların agresifliğini, yağma eğilimlerini artırabilir, hastalığa karşı direnci azaltabilir, vb.) . Bu, yalnızca sayısız deneyle değil, aynı zamanda bu tür melezlerin endüstriyel ölçekte kullanılmasıyla da kanıtlanmıştır.
Bu nedenle, yüksek heterozis etkisi gösteren birinci nesil arıların bu özelliklerini korumak için;
birinci nesil melezlerin önce doğrudan melezlemeden elde edildiği, ardından tam tersi uygulama olan değişken melezleme kullanılır.
Doğrudan melezlemeden elde edilen birinci nesil arılara sahip koloniler, iki yıl boyunca arılıkta kullanılır. Heterozis özelliği de gösteren geriye melezleme, iki yılda bir doğrudan dönüşümlü olarak kullanılır.
Arı kolonilerinde, melezlerin kontrolsüz üremesini önlemek için çiftleşmenin ve ana arıların değiştirilmesinin sıkı planlaması ve kontrolü yapılır. Bunu önlemek için, heterozis verecek olan ana arıların üremesini organize etmek daha iyidir. Damızlık seçip, verimli ana arılar yetiştirme tekniğini geliştirip ustalaştıktan sonra, damızlık ana arılar için larvaları seçebileceğiniz başka bir ırktan birkaç ana kolonisini arılığa getirebilirsiniz. Bu kolonilerde modern arıcılık teknikleri ile çok zor olmayan erkek arılarının üremesi engellenir. Bakıcı kolonilerde yetiştirilen ithal arı ırklarının genç bakire anaları, kovanda yetiştirilen diğer ırkların erkek arıları ile çiftleşecektir.
Bu koşullar altında, bir ırkın ana arıları ile diğer ırkın erkek arılarının kontrollü çiftleşmesi sağlanır ve bu tür ana arılar, heterozis etkisini en iyi gösterecek olan birinci nesil ana arılar üretecektir.
Heterozis etkisini elde etmek için birinci nesil melezlerin etkin kullanımı da kanıtlanmıştır. Aynı zamanda, önemli olan, bu işleme paralel eldeki saf ırkın saflığının korunmasıdır.
Arı kolonileri, ancak kendileri için uygun yaşam koşulları yaratılırsa, değerli ekonomik ve kullanışlı özelliklerini tam olarak gösterebilirler.
Arı kolonilerinin kalitesini iyileştirmek için seçim ve yetiştirme çalışmalarının en önemli gereksinimlerinden biri, arıların istikrarlı bir şekilde beslenmesidir. Bunu yapmak için, böceklerle tozlaşan bitkilerden ve yabani bal bitkilerinden elde edilen birleşik ve dönüşümlü nektarları kullanarak yeterli bir bal stoğu oluşturmaları gerekir. Sadece ek nektar kaynaklarına, arıların düzenli sevki, bal ve balmumu verimliliği ve kolonilerin davranışları gibi önemli özelliklerin kalıtımını tam olarak gösterebilir.
Her arı kolonisine gerekli sayıda petek verilmeli, istenmeyen bir oğul içgüdüsüne gitmemesi için, iş yüklenmelidir. Arı kovanına bitişik arazilerde yeterli miktarda nektar toplama veya ekim yapılarak arıların o bölgeye sevk edilmesi, oğul oluşumunu önlemenin en güçlü yoludur.
Islah çalışmalarının önemli bir konusu, düşük sıcaklıklarda (0 .. + 2 ° C) kolonilerin kışa dayanıklılığını güçlendirmektir.
Arıların ekonomik ve faydalı özelliklerini gösterebilmek için hijyenin temel şartlarına uymak gerektiğini unutmamalıyız. Kovanları temizlemek, eski, kusurlu petekleri ayıklamak ve koloniyi kademeli olarak yeni kovanlara aktarmak, gücünü ve sağlığını korumak için temel gereksinimlerden biridir. Herhangi bir hastalık belirtisinin tespitinde acilen tedavi ve sıhhi şartlara göre önlemler alın.
Tüm bu gereksinimler, test aileleri için ilk etapta tam olarak karşılanmalıdır.
Bir arı ailesinin bireysel özelliklerini tam olarak ortaya koyabilmesi için, durumunda köklü değişiklikler yapmadan bireysel büyüme ve gelişme fırsatı sağlanması gerekir.
Başarılı bir seçim süreci için, ana arıların ve erkek arıların çiftleşmesi üzerinde kontrolü organize etmek gerekir. Bunun için şu yöntemler vardır:
Ana arıların ve erkek arıların zaman izolasyonlu, kontrollü çiftleşmesi ve ana arıların suni tohumlanması.
Ana arıların ve erkek arıların, zaman izolasyonlu çiftleşmesi
Akşam çiftleşmesi, pratik kullanım açısından uzun zamandır araştırmacıların ve arıcıların dikkatini çekmiştir. Esas olarak 17-18 saate kadar çiftleşme uçuşlarını durdurmak, ana arıların ve erkek arıların biyolojik özelliklerine güvenmektir. Yani, bu süreler dışında, bu yöntemi kullanabilirsiniz.
İstenmeyen erkek arıların bölgede uçmayı bıraktığından emin olmak için davranışlarını birkaç gün boyunca gözlemleyin. Akşam çiftleşme yöntemi oldukça basittir ve şu şekildedir:
Olgun (7-10 günlük) bakire analara sahip kutular ve istenen kökene sahip olgun erkek arılara sahip arı kolonileri, bir gün boyunca serin ve karanlık bir odada (depo, kiler, bodrum vb.). Akşam, uçuş durduktan sonra, erkek arı kolonisi önceden hazırlanmış, güneşli bir yere (batıya bakan) götürülür. Ardından ılık şurupla beslenir veya püskürtülür. Uçuşu etkinleştirmek için kovan üst kapaklarını bile kaldırabilirsiniz. Ana arı ve erkek arılar etrafta uçuştuktan sonra akşam karanlıkta kovanlar kapatılır ve tekrar serin odaya alınır. İşlem birkaç gün boyunca gerçekleştirilir ve kutuların hep aynı yere yerleştirilmesi gerekir. Başarılı çiftleşme için önemli bir koşul ise, + 20 ° C'den fazla olması gereken, nispeten yüksek bir akşam sıcaklığıdır, bu nedenle bu yöntem yalnızca yılın en sıcak zamanında kullanılabilir.
Ana arıların erken ilkbaharda çiftleşmesi, kararsız hava ve soğuk hava koşulları nedeniyle belirli zorluklarla ilişkili olan, istenen kökene sahip ana arıların ve erkek arıların erken çıkarılmasını gerektirir. Erkek arıların gelişimi ve cinsel olgunluğa erişmesi daha uzun sürdüğü için erken yaştaki erkek arıların ortadan kaldırılması zor bir iştir. Bu nedenle sonbaharda hazırlanmaya başlayın. Sonbahardan itibaren damızlık güçlü kolonileri seçmek gerekir. İlkbaharda güçlü koloniler varsa ve bal-polen beslemesi yaparak yeterli sayıda erkek arı yumurtası atılmasını sağlayabilir, diğer arılıkların erken baharda henüz üretemediği erkek arıları alabilirsiniz.
Sonbahar sonlarında çiftleşme, sonbaharda tüm normal kolonilerde görülen şey, kolonilerin erkek arıları dışarı atmalarıdır ve bu nedenle üretilen ana arıları, yalnızca arzu edilen kökene sahip kolonilerde özel olarak yetiştirilen erkek arılarla çiftleştirmek mümkündür. Ayrıca yabancı erkek arıların girişini engellemek için tüm önlemler alınır.
Bununla birlikte, sonbahar ana arılarının, kalite açısından yaza göre daha düşük olması ve bazı kolonilerde, bazı nedenlerden dolayı erkek arıların sonbahar sonlarına kadar dışarı atılmaması ve plansız çiftleşme meydana gelebilmesi nedeniyle bu yöntemin uygulanması pratikte çok sıkıntılıdır.
Ana arıların kontrollü çiftleşmesi, 10 km yarıçapında arı kolonilerinin olmadığı alanlarda oluşturulan izole noktalarda gerçekleştirilir. Her 100 bakire ana arıya, erkek arılı 5 koloni ve daha fazla her 50 çiftleştirme kutusu için erkek arılı bir koloni hesaplanır, damızlık koloniler seçilen çiftleşme noktasına alınır. Böylece, belirli bir kökene sahip erkek arılarla ana arıların çiftleşmesini sağlanır.
Bu yöntem oldukça pratik bir uygulamadır. Bu tür izole alanlar, 8-10 km'lik bir yarıçap içinde, başka arı kolonilerinin bulunmadığı yerlerde düzenlenir. Bunun nedeni, ana ve erkek arıların arı kovanından , 5 km'ye kadar bir mesafeye uçmasıdır. Bağlantı noktaları daha çok kır bölgede, suyla çevrili ada, yarım adada, sık orman ve dağların vadilerinde düzenlenir.
İlk olarak, izole bölgenin güvenilirliğini kontrol etmek için, içinde bakire analar olan kutular, erkek arıların olmaması gereken noktaya getirilir. 15 gün sonra kontrol edilirler ve ana arı çiftleşmediyse, bu alan güvenli sayılır ve kullanılabilir. Çiftleşme ve yumurtlamadan sonra kutulardan ana arılar seçilir ve amaçlarına uygun olarak kullanılır. Daha fazla ana arıya ihtiyaç duyulursa, işlem tekrar edilir.
Bakire ana arılar en iyi şekilde sabit bir arılıkta üretilir ve sadece çiftleşme istasyonuna getirilir. Arıcılığın yoğun olduğu bölgelerde, iyi izolasyona sahip çiftleşme alanları bulmak son derece zor ve bazen neredeyse imkansızdır. Bu durumda izolasyonu yetersiz olan çiftleşme alanlarının (izole yarıçapı 2-3 km.) kullanılmasını ve güçlü bir erkek arı kuşağının oluşturulması önerilir. Böyle bir kuşak oluşturmak, yani çok sayıda koloniden, maksimum sayıda erkek arı üretmek ve onlarla küçük bir alanı doyurmak, doğru erkek arılarla çiftleşmeyi sağlar. İki erkek arı çerçeveli 100-150 koloni varsa, yabancı bir erkek arı ile bakire ananın döllenme şansının minimum olduğuna inanılmaktadır. Damızlık ana arısı olan çok sayıda koloni, istenen kökenden erkek arıları yeterince çoğaltır. Bu nedenle izolasyonu yetersiz olan çiftleşme noktaları kullanılırken, çok sayıda ebeveyn kolonisine sahip olmak gerekir.
Bu yöntem, çiftleşmeyi kontrol etmenin güvenilir bir yoludur, çünkü istenen erkek arılardan sperm alımı ve ana arının tohumlanması, tam kontrol altında gerçekleştirilir. Bu şekilde bireysel seçimi kullanabilirsiniz. Bununla birlikte, bu yöntemin sınırlamaları, teknik bilgi birikimi ve kapsamlı pratik deneyim gerektirmesidir.
Islah için bu yöntem çok önemli ve vazgeçilmezdir, çünkü ebeveynlerden seçilen özelliklerin yavrularında pekiştirilmesini sağlar.
Suni tohumlama sadece bilinen atalardan damızlık materyali elde etmeyi sağlamakla kalmaz, aynı zamanda, elde edilen ürünlerin maliyetini düşürmeye de yardımcı olur. Böylece, kontrollü çiftleşmeyi korumak için çiftleşme istasyonlarının düzenlenmesini gerektirmez, hava koşullarından bağımsız olarak verimli ana arılar elde edilebilir.
Seçimin ilk aşamasında, birlikte çalışmayı planladığınız arıların ırkından emin olmanız gerekir. Saf ırk koloniler, ait oldukları ırkın temel özellikleri ile doğrulanmalıdır.
Kaynak: Pendore Blogu — çeviri/derleme. Hakan Bozkurt